İçeriğe geç
postanex

Teslim edilebilirlik

DMARC raporu okuma: rua XML dosyasından anlam çıkarma

Gelen kutunuza düşen sıkıştırılmış XML dosyalarını tek tek açıyoruz: hangi alan ne söylüyor, hangi IP meşru, hangisi sahte ve sonra ne yapmalı?

Postanex Editör Ekibi · · 5 dk okuma

Küçük bir XML raporu simgesinden çıkan yeşil ve kırmızı dilimli okunabilir grafik

DMARC kaydına rua adresi eklediniz, birkaç gün sonra gelen kutusu .xml.gz ve .zip uzantılı e-postalarla doldu. Açınca içinde okunmaz bir XML duruyor. Çoğu kişi burada vazgeçer, rapor adresini bir köşeye yönlendirir ve bir daha bakmaz. Oysa DMARC raporu okuma işi, p=none politikasından p=reject'e güvenle geçmenin tek dayanağı. Bu yazıda ham raporun alanlarını açıp "bu IP bizim mi, değil mi?" sorusuna nasıl ulaşacağınızı anlatıyoruz.

Kısa cevap: DMARC toplu raporu (rua), alıcı sunucuların alan adınız adına gördüğü postaları kaynak IP bazında özetleyen XML dosyasıdır. Okurken her record satırında source_ip, count, SPF ve DKIM hizalama sonucu ile disposition alanına bakın; meşru servisleriniz geçiyor, tanımadığınız IP'ler kalıyorsa sıkılaştırmaya hazırsınız.

Rapor kim gönderir, nasıl gelir

Raporu sizin sunucunuz değil, postanızı alan büyük sağlayıcılar gönderir. Google, Microsoft, Yahoo ve DMARC raporlayan diğer alıcılar genellikle günde bir kez, kendi gördükleri trafiğin özetini kaydınızdaki rua adresine yollar. Bu özet RFC 7489'da "aggregate report" olarak tanımlanır; ayrıntılı kuralları RFC 7489 metninde bulabilirsiniz.

Kayıt örneği şöyle görünür:

_dmarc.example.com.tr. IN TXT "v=DMARC1; p=none; rua=mailto:dmarc@example.com.tr; fo=1"

Kaydı sıfırdan kurmuyorsanız DMARC kaydı oluşturma rehberimize bakın. İki saha notu: raporları kişisel bir kutuya değil, ayrı bir adrese (dmarc@) yönlendirin; ve rapor adresi başka bir alan adındaysa, o alan adında bir yetkilendirme TXT kaydı gerektiğini unutmayın, yoksa sağlayıcılar raporu göndermez.

Dosyalar genellikle sıkıştırılmış gelir. Eki indirip açmanız gerekir; adı çoğunlukla gönderen kuruluşun alan adı, bitiş zamanı ve rapor numarasını içerir.

XML alanları: source_ip, count, disposition

Açılmış dosya üç ana bölüme ayrılır ve en çok record bölümü ilgilendirir. Önce kısa bir örnek:

<feedback>
  <report_metadata>
    <org_name>google.com</org_name>
    <date_range><begin>1700000000</begin><end>1700086399</end></date_range>
  </report_metadata>
  <policy_published>
    <domain>example.com.tr</domain>
    <p>none</p>
  </policy_published>
  <record>
    <row>
      <source_ip>203.0.113.25</source_ip>
      <count>412</count>
      <policy_evaluated>
        <disposition>none</disposition>
        <dkim>pass</dkim>
        <spf>fail</spf>
      </policy_evaluated>
    </row>
    <identifiers><header_from>example.com.tr</header_from></identifiers>
  </record>
</feedback>

report_metadata raporu kimin hazırladığını ve hangi zaman aralığını kapsadığını söyler; tarihler Unix zaman damgasıdır. policy_published, o sağlayıcının gördüğü DMARC politikasıdır, yani kaydınız doğru okunuyor mu diye buradan kontrol edebilirsiniz.

record içinde en önemli üç alan şunlardır. source_ip, postanın geldiği sunucunun adresidir. count, o IP'den o dönemde gelen ileti sayısıdır. disposition ise alıcının politika gereği ne yaptığını gösterir: none (hiçbir şey yapmadı), quarantine veya reject. p=none aşamasındayken bu alan hep none görünür, bu yüzden tek başına bilgi vermez; asıl bilgi hizalamadadır.

Hizalama: SPF ve DKIM sonuçları

policy_evaluated içindeki spf ve dkim, DMARC hizalamasının sonucudur; ham SPF veya DKIM sonucuyla karıştırmayın. Bu yüzden auth_results bölümünü de açın.

Örneğin yukarıdaki satırda DKIM pass, SPF fail. DMARC için ikisinden birinin geçmesi yeter, dolayısıyla bu posta DMARC'tan geçer. Ama SPF'nin neden düştüğünü anlamak gerekir. Çoğunlukla postayı üçüncü taraf bir servis (bülten aracı, CRM) gönderiyordur; zarf adresi o servisin alan adındadır, sizinki değil. Bu durumda DKIM'in alan adınızla imzalandığından emin olursunuz. Çözüm genellikle SPF'yi büyütmek değil, DKIM'i doğru kurmaktır.

Kurulumda en sık gördüğümüz hata: yalnızca SPF'ye güvenmek. Posta yönlendirildiğinde SPF kırılır; DKIM ise genellikle ayakta kalır. İkisini birlikte takip edin.

Meşru ve sahte kaynakları ayırma

Rapordaki her source_ip için sorulacak soru aynı: bu IP benim adıma posta atmaya yetkili mi? Yöntemimiz üç adım.

Önce IP'yi ters DNS ve whois ile sorgulayın. mail-sor-f41.google.com gibi tanıdık bir sağlayıcı çıkıyorsa muhtemelen kendi Google Workspace trafiğinizdir. İkinci adım, tanımadığınız IP'nin hacmine bakmak: count değeri üç ya da beş gibi küçükse çoğu zaman bir yönlendirme (forwarding) veya eski bir cihazdır; yüzlerce ya da binlerce ise sistematik bir kaynaktır. Üçüncü adım, hacimli ve tanımadığınız her IP için iç ekiplere sormak: muhasebe, pazarlama, sunucu yönetimi hangi servislerden posta gönderiyor?

Meşru olup düşen kaynakları düzeltin (SPF ekleyin, DKIM yapılandırın); gerçekten sahte olanları dokunmadan bırakın, çünkü p=reject zaten onları kesecektir. Sahtecilikle ilişkisini e-posta sahteciliği yazımızda anlatıyoruz. IP itibarı sorusu ise ayrı bir konu; alan adı itibarı rehberimiz bunu açıyor.

Araç mı, elle mi

Birkaç alan adıyla ve düşük hacimle çalışıyorsanız elle okumak mümkündür, ama hızlı bıktırır. Her gün bir düzine XML dosyası geliyor; bunları gerçekten açan kimse olmaz.

Önerimiz: küçük kurulumlarda ilk iki hafta elle bakın, ne olduğunu öğrenin. Sonra bir rapor ayrıştırma aracı kullanın. Piyasada ücretsiz ve ücretli araçlar var; bu araçlar XML'i tabloya çevirip IP'leri servislere eşler. Hangi aracı seçerseniz seçin, rapor adresini üçüncü bir tarafa verdiğiniz için gizlilik açısından kimin hangi veriyi gördüğünü sorgulayın. Rapor verisi alan adınız ve gönderim hacminiz hakkında bilgi içerir.

Bulguyu eyleme çevirme

Okuma işi bir kontrol listesine dönüşmeli. Her hafta yaptığımız sıra şu: yeni kaynak IP var mı, meşru servislerden hizalaması düşen var mı, count değeri anormal artmış bir kaynak var mı?

Meşru kaynakların hepsi hizalanmışsa ve iki üç hafta boyunca yeni bir meşru kaynak çıkmıyorsa, politikayı kademeli sıkılaştırabilirsiniz: önce p=quarantine; pct=10, sonra artırın. Bu adımları DMARC p=reject'e geçiş yazımızda sırasıyla anlattık. Marka logosunu gelen kutusunda göstermek için DMARC'ın zorunlu olduğunu da BIMI yazısında görebilirsiniz. Teslim hatası olan postalar için bounce kodları rehberi ayrı bir kaynak sunuyor.

Not: Postanex giden postaları DKIM ile imzalar ve panel SPF, DKIM, DMARC kayıtları için adım adım yol gösterir; ama rapor analizini yukarıdaki yöntemle kendiniz ya da bir araçla yaparsınız.

Sık sorulan sorular

DMARC raporları ne sıklıkla gelir?

Genellikle günde bir kez, her sağlayıcıdan ayrı bir dosya olarak. Hacmi düşük bir alan adında bazı sağlayıcılar hiç rapor göndermeyebilir.

source_ip tanımadığım bir adres çıkarsa ne yapmalıyım?

Önce ters DNS ve whois ile kime ait olduğuna bakın, sonra şirket içinde bu servisin kullanılıp kullanılmadığını sorun. Hacmi küçük ve kimse tanımıyorsa büyük olasılıkla yönlendirme veya sahte denemedir.

Raporları elle okumak yeterli mi?

Birkaç hafta için evet. Uzun vadede bir ayrıştırma aracı kullanmak daha sürdürülebilir.

Raporlar kişisel veri içerir mi?

Toplu raporlar ileti içeriği değil, IP adresi, alan adı ve sayı bilgisi taşır. Yine de verinin kime gittiğini bilmek iyi bir alışkanlıktır.

  • DMARC
  • rua
  • aggregate report
  • XML
  • SPF
  • DKIM

Teslim edilebilirlik

ARC ve e-posta yönlendirme: neden DMARC'ta kalıyor?

Yönlendirilen ya da bir e-posta listesinden geçen mesajlar kimlik doğrulamada neden düşer, ARC bunu nasıl telafi eder ve DMARC sıkılaştırırken nelere dikkat etmeniz gerekir.

· 5 dk okuma